Toggle menu

Ρήξη Προσθίου Χιαστού

Ρήξη προσθίου χιαστού συνδέσμου (ΠΧΣ)

Αρθροσκοπική Συνδεσμοπλαστική με αυτόλογο μόσχευμα ημιτενοντώδους τένοντα (hamstrings)

Τεχνική All inside-anteromedial portal
1. Μικρότερο τραύμα
2. Καλύτερη και πιο γρήγορη ενσωμάτωση μοσχεύματος
3. Ταχύτερη επάνοδος σε αθλητικές δραστηριότητες
4. Γρηγορότερη αποκατάσταση
5. Ελάχιστος μετεγχειρητικός πόνος και οίδημα γόνατος

Συχνές Ερωτήσεις

1. Πότε πρέπει να χειρουργηθώ;
Όσο ταχύτερα τόσο πιο γρήγορη η αποκατάσταση, η αποθεραπεία και η επιστροφή στις προηγούμενες αθλητικές δραστηριότητες.

2. Γιατί τεχνική all inside και πρόσθια έσω πόρτα (anterοmedial portal);
All inside τεχνική γιατί χρησιμοποιώ ένα τένοντα (τον ημιτενοντώδη) αντί για δύο, δεν ανοίγω σήραγγα στον εξωτερικό φλοιό του μηρού και της κνήμης και η ενσωμάτωση του μοσχεύματος είναι ταχύτερη και πιο ισχυρή.
Anterοmedial portal τεχνική γιατί η τοποθέτηση του μοσχεύματος γίνεται στον κάθε ασθενή εξατομικευμένα στην ανατομική θέση του προσθίου χιαστού του και όχι στη θέση που τυχαία βολεύει το χειρουργό όπως με τις παλαιότερες τεχνικές (διακνημιαία τεχνική). Η τοποθέτηση στην ανατομική θέση δεν έχει μακροπρόθεσμες επιπλοκές και δίνει καλύτερη στροφική σταθερότητα στο γόνατο άρα καλύτερα αποτελέσματα τελικά.

3. Ποιο είναι το καλύτερο μόσχευμα;
Οπωσδήποτε το αυτόλογο μόσχευμα (από τον ίδιο τον ασθενή). Όχι συνθετικό μόσχευμα γιατί έχει αρκετές επιπλοκές και φτωχά μακροπρόθεσμα αποτελέσματα. Ο τένοντας του επιγονατιδικού, οι οπίσθιοι μηριαίοι (ημιτενοντώδης και ισχνός τένοντας) και ο τένοντας του τετρακεφάλου έχουν αποδείξει στο εργαστήριο αλλά και στην πράξη ότι αντέχουν σε καταπονήσεις και δυνάμεις πολύ μεγαλύτερες από αυτές που οποιοδήποτε άθλημα μπορεί να φτάσει.

4. Γιατί εσείς χρησιμοποιείτε ημιτενοντώδη;
Στο 90% των επεμβάσεων για την πλαστική ΠΧΣ επιλέγω τον ημιτενοντώδη τένοντα χωρίς όμως να περιορίζομαι μόνο σε αυτόν όταν και εφόσον χρειαστεί. Τον επιλέγω γιατί έχει αποδείξει ότι έχει τεράστια αντοχή, δεν έχει νοσηρότητα της δότριας περιοχής και γιατί δίνει άψογα λειτουργικά αποτελέσματα με μηδαμινή μετεγχειρητική επιβάρυνση του ασθενούς.

5. Πότε θα ξαναπαίξω (μπάλα, μπάσκετ, τένις);
Το λιγότερο σε 6 μήνες. Το περισσότερο σε 9 μήνες.
Εξαρτάται από πολλούς παράγοντες. Κυρίως από την χειρουργική δεινότητα του γιατρού, την επιλογή του μοσχεύματος όπως και από τη χειρουργική τεχνική. Εξίσου σημαντικό είναι το πρόγραμμα φυσιοθεραπείας και αποκατάστασης, η συνέπεια του ασθενούς στο πρόγραμμα και ο επαρκής και συστηματικός έλεγχος από τον φυσικοθεραπευτή και τον θεράποντα ιατρό σε συγκεκριμένες δοκιμασίες.

6. Θα ξαναπαίξω στο ίδιο επίπεδο όπως πριν τον τραυματισμό;
Ναι, αυτό είναι σίγουρα εφικτό. Εξαρτάται πολύ από την επιλογή του χειρουργού, του προγράμματος αποκατάστασης, τη συνέπεια στο πρόγραμμα αποκατάστασης και τον λεπτομερή και συστηματικό έλεγχο των ικανοτήτων του αθλητή. Καίριο είναι το πότε και το πώς θα εκτελούνται συγκεκριμένες δοκιμασίες και ο χρόνος σταδιακής επανένταξης του αθλητή στο παιχνίδι του (σωστός χρονισμός).

7. Τι είδους αναισθησία χρησιμοποιείτε;
Στη συνδεσμοπλαστική του προσθίου χιαστού συνήθως ραχιαία αναισθησία (στη σπονδυλική στήλη) σε συνδυασμό με μέθη ή γενική αναισθησία. Ο ασθενής και ο αναισθησιολόγος συναποφασίζουν για το είδος της αναισθησίας.

8. Πόση ώρα κρατάει το χειρουργείο;
Ο καθαρός χειρουργικός χρόνος είναι περίπου μια ώρα. Συνολικά από τη στιγμή που ο ασθενής θα μπει στο χώρο του χειρουργείου έως την επιστροφή του στο θάλαμο του ορόφου περίπου 2 ώρες.

9. Πόσο μένω στο νοσοκομείο;
Τυπικά από το πρωί έως το απόγευμα της ημέρας του χειρουργείου (λιγότερο από 12 ώρες).